aa969

............................................อันนี้ฝากสำหรับคนขยันอ่าน ไม่เกี่ยวกับตัวแอนิเมชั่นคับ............ ............................................................( มันคิดว่าดาวดวงนี้ ไม่ได้มีแค่ตรงที่มันอยู่ ไร้ซึ่งประสบการณ์ แต่มันไม่หยุดแค่นี้แน่ ไม่ว่ามันจะรู้สึกยังไง..ที่กลัวอยู่คือะไร มันจะไปข้างหน้าแบบไม่มีหน้ากากเหมือนคนอื่นๆ บางครั้งมันรู้สึกมีอะไรทำให้มันแตกต่าง ...มันล่องลอย การลอยแต่ละที่ไม่เหมือนกัน..มันเข้าใจ..อาจเป็นที่ที่มันกำลังลอยอยู่ บางครั้งมันก็รู้สึกไร้ตัวตนกับการล่องลอย...ไม่จำเป็นต้องมีมันเพื่อขวางทางคนอื่น แต่มันเลือกไม่ได้กับสถานที่....มันรู้ว่าที่ใหนปลอดภัย..แต่มันกลับไปตรงนั้นไม่ได้แล้ว) ...................................................................................................................ในแต่ละที่ที่มันไป..อาจมีการต่อสู้เกิดขึ้นบ้าง...มันไม่ถูกทำร้าย.. แต่ทุกครั้งที่มันต่อสู้เพื่อตัวเองโดยการทำร้ายคนอื่น..รูกลวงที่อกขวาของมันสร้างความเจ็บปวดเหลือเกิน และในบางที่..มันยอมถูกทำร้าย..มันไม่รู้ว่าเจ็บยังไง....แต่มันรู้สึกอกข้างขวาของมันสงบนิ่ง มันไม่เข้าใจ....นั่นคือสิ่งที่มันอยากรู้..ที่มาของรูกลวงที่อกข้างขวา..ทำไมตัวมันถึงไม่สมประกอบ.. มีเพียงไฟจากอกข้างซ้าย...บอกมันว่า...เดินต่อไป ......................................................................................................................................................................................................................................................................................มนุษย์ตัวเล็กหัวโตนั่งตัวสั่นเทา..อากาศไม่ได้หนาว..ฝนไม่ตก มันหนาวจากข้างใน ผีเสื้อห่อปีกคลุมร่างกายมันไว้หวังเพียงว่าช่วยคลายหนาวบ้าง แต่มันแค่ความหวัง ตวงตารูปร่างไม่สมบูรณ์ที่มันเจาะเองเพราะอยากเห็นโลกภายนอก ตอนนี้ ปิดลงอย่างถูกบังคับ รูที่อกขวาขยายกว้างขึ้นแคบลงไม่สนใจความเจ็บปวดที่สร้างขึ้นกับมันแม้สักน้อย จากกลางหน้าผาที่มันนั่งอยู่ โลกภายนอกขยายตัวไม่หยุดเหมือนตั้งใจให้มันตัวเล็กลงเรื่อยๆ ที่มันทำได้ตอนนี้คือรอ...ความหนาวใหญ่ให้มันผ่านไป มันทำอะไรไม่ได้..นั่นเพราะมันไม่รู้ว่าต้องทำยังไง .....มันโง่..... ....................................................................................................................................................................ภาพที่ผุดขึ้นมาในหัวมีเพียง ดอกไม้ที่บานขึ้นเมื่อมันตื่นและหลับลงเมื่อมันนอน พริ้วตามลมทางซ้ายเมื่อมันหายใจเข้า ทางขวาเมื่อหายใจออก นกส่งเสียงคุยกันเมื่อมันยิ้ม บินเล่นลมเมื่อมันมอง มันรู้สึกสบายดี....หรือนั่นอาจคือความสุข หรือเพราะที่นั่นมันไม่ได้อยู่นเดียว..มนุษย์อีกคนมีผลต่อความรู้สึกของมัน ภาพที่เห็นอาจไม่มีมนุษย์อีกคน..แต่มันรู้ว่ามันไม่ได้อยู่คนเดียว.... อกข้างขวาของมันไม่มีรูกลวงเหมือนตอนนี้...ไม่ได้ขยายเข้าออกอย่างเอาแต่ใจตัวเอง มันเต็ม..และอบอุ่น กับเวลาที่มันติดอยู่นี้...จะนานมั้ย..มันไม่รู้..ภาพในหัวไม่ได้ช่วยคลายหนาวได้ เป็นเพียงภาพที่เกิดขึ้นเองไม่มีการควบคุม และอาจยิ่งตอกย้ำความหนาวเหน็บทวีคูณ ผีเสื้ออ่อนแรงเกินกว่าจะพามันให้พ้นไปจากตรงนี้ได้ กับเวลาที่มันติดอยู่...ผีเสื้อเหมือนกำลังจะตาย.. การขยับตัวเพียงเพื่อผ่อนคลาย...กลับสร้างความเจ็บปวดจนทนไม่ใหว สิ่งที่มันทำได้ตอนนี้คือ...รอ รอ รอ... และตอนนี้มันไม่มีตัวตน สิ่งที่มันต้องการคือภาพที่เห็นในหัว หรือแค่ผ่านความหนาวยิ่งใหญ่นี้ไป ที่มันรู้ได้ตอนนี้คือช่วงเวลาของความหนาวเหน็บและการขยายตัวเข้าออกของรูกลวง ...............................................................................................................................................................................................ช่วงเวลาของความเจ็บปวดผ่านไปนหลายนาน.. วันนี้คงพอแล้วกับความรู้สึกนี้ .ตาที่ถูกบังคับปิด เปิดออกเองจากความรู้สึก........... มนุษย์ตัวเล็กกว่ายืนอยู่ข้างหน้า บังทุกอย่างไว้เหมือนกับดาวดวงนี้เล็กลงสวยขึ้น และมันมีตัวตน รูกลวงอกข้างขวายังขยายไม่หยุดนิ่ง แต่ความเจ็บปวดของความหนาวเหน็บจบลงพร้อมกับภาพในหัว ตอนนี้มันสบายขึ้นแล้ว ที่ยังไม่เข้าใจ...ทำไมรูกลวงของมันไม่หยุดนิ่ง....พร้อมสร้างความเจ็บปวดได้ตลอดเวลา มนุษย์สองคนยืนนิ่งนาน มันเห็นเพียงปีกผีเสื้อสวยที่โบกบินอยู่หลังมนุษย์ตรงหน้า )

edit @ 25 Jul 2008 12:24:57 by น้องใหม่ internet

edit @ 25 Jul 2008 12:44:59 by น้องใหม่ internet